Het vak drama

Op het eerste gezicht lijkt het doel van het vak drama misschien het beter leren toneelspelen, maar niets is minder waar. Drama of toneelspelen is niet het doel op zich maar het middel om te werken aan: grotere zelfkennis, zelfvertrouwen, sociale vaardigheden, samenwerking, communicatie en last but nog least begrip voor de ander.

Net als in het dagelijkse leven ben je tijdens de dramaspelen bezig met verbale en non-verbale communicatie alleen tijdens de dramalessen wordt je er pas van bewust. Lichaamshouding, oogcontact, inzet en klank van je stem, ademhaling & gezichtsuitdrukking; allemaal gereedschappen waarmee je tijdens de dramalessen leert werken. 
Na een verkenning van deze gereedschappen leer je hoe je emoties tot uitdrukking kan brengen en wat voor effect dat heeft op het publiek. Het publiek speelt namelijk altijd een actieve-kijkersrol, waardoor ze het menselijk gedrag beter leren doorgronden. Leren door te doen en te zien heeft daarbij een versterkend effect op elkaar.
De leerlingen leren niet alleen zichzelf (en vooral hun emoties) beter kennen maar zien ook dat een ander dit heel anders doet, wat niet perse minder goed of beter hoeft te zijn. Hierdoor krijgen ze als vanzelf meer respect voor elkaar. Daarbovenop wordt er elke les gewerkt vanuit opbouwende feedback die ze elkaar moeten geven, alleen hierdoor ontstaat al een positieve sfeer.  Door het goede te benadrukken groeien de leerlingen in zelfvertrouwen, zodat je kan spreken van een dubbel positieve spiraal. 

Je ziet dat leerlingen die verlegen zijn, meer zelfvertrouwen krijgen naarmate ze meer spelen. Door de positieve feedback en aanmoediging van de docent gaat hij/zij over een drempel en durft steeds meer te laten zien. Het spelen van een andere rol geeft hierbij vaak houvast, leerlingen hebben dan niet het gevoel zichzelf 'te kijk' te zetten. Dit vertaalt zich vervolgens in meer zekerheid waardoor ze ook weer meer van zichzelf durven te laten zien.
Door de speler handvaten (gereedschappen) te geven om zich als personage te laten zien, geef je ze tevens handvaten voor het dagelijkse leven. Het inleven in verschillende personages vraagt daarbij ook begrip voor andere manieren van denken en kijken. Daar hoeft je het dan misschien niet altijd mee eens te zijn, maar wanneer je je kunt inleven in een ander, ontstaat er al veel meer begrip voor mensen die anders zijn of anders denken.

In drama wordt meestal het dagelijkse leven nagespeeld, zelfs wanneer de situatie fantasie is, blijft de manier van communiceren realistisch. Wanneer het gaat om interessant of spannend toneelspelen zijn daar een aantal principes voor: reageren, timing, denk tekst etc. Door bewust te leren omgaan met deze vaardigheden train je ook je eigen communicatieve vaardigheden. En doordat er elke les gewerkt wordt in steeds wisselende groepen gaat de samenwerking als vanzelf.

Spelenderwijs train je ook je creativiteit en improvisatievermogen. Het vergt nu eenmaal altijd creativiteit om op ideeën te komen en ze ook nog vorm te geven. De Verschillende spelvormen dagen de leerlingen uit verder te denken dan clichés, het associatievermogen te vergroten en te denken buiten de gebaande paden. Dit maakt de leerlingen flexibeler, ook buiten de lessen om.

Kortom, redenen te over om drama op te nemen in het lesprogramma. Vandaar dat alle leerlingen uit alle eerste klassen dan ook elke week drama op hun rooster hebben staan.